ตอนที่ 768 ฉางอวี๋ลู่และฉานไห่กวนอู้

สายลมแห่งทุ่งร้างหวีดหวิวเหน็บหนาว

ม่านแสงค่ายกลป้องกันของตลาดชุมชน ในยามกลางวันปรากฏเพียงเงารางเลือน พลิ้วไหวเป็นระลอกคลื่นต้านทานลม คอยขัดขวางการจู่โจมของเหล่าแมลงดุร้ายและวิญญาณสูญ

ชวีเหยาใคร่ครวญซ้ำแล้วซ้ำเล่าก่อนกล่าว "อันที่จริง มันไม่ได้เลวร้ายอย่างที่เจ้าคิดหรอก อย่างอาณาจักรมารเอง ทุกหนึ่งรอบหกสิบปีก็ทุ่มเทดึงดูดคนอายุวัฒนะอย่างเต็มที่ ล้วนมีอนาคตที่ดีกันทั้งนั้น"