ตอนที่ 795 เผชิญหน้าสือหน่าเอ่อร์

"ฟึ่บ!"

ชวีเหยาทะยานร่างลงสู่ทุ่งร้างที่อยู่ห่างออกไปร้อยลี้ ใบหน้างดงามบึ้งตึง นิ้วทั้งสิบในแขนเสื้อกำแน่นจนขาวซีด ทั้งโกรธ ทั้งแค้น ทั้งอับอาย

นางหลงคิดว่าตนเองมีสติปัญญาเป็นเลิศ มิใช่พวกโง่เขลาอย่างเหวินเหรินทิงไห่และหลงชีจะเทียบได้ ทว่ากลับถูกหลี่เหวยอีปั่นหัวเสียจนเหมือนคนโง่งม ไม่รู้ว่าหลี่เหวยอีแอบหัวเราะเยาะอยู่ลับหลังไปถึงไหนต่อไหนแล้ว