ตอนที่ 930 กระดูกเซียนเจ็ดสิบสอง

หลี่เหวยอียืนตัวตรงตระหง่านอยู่ใต้ธงโลหิตที่โบกสะบัด โครงหน้าและเครื่องหน้าทั้งห้าเด่นชัดคมคายท่ามกลางแสงเรืองรองของลวดลายสีทองที่สาดส่องลงมาจากกลางเวหาเบื้องหน้า คลื่นเสียงมิอาจเข้าใกล้กายเขาได้ เศษหินที่กระเด็นกระทบเข้ากับฝ่าชี่คุ้มกายระเบิดแตกเป็นผุยผงเสียงดังปังๆ

เมื่อเห็นหลี่เหวยอีสงบนิ่งถึงเพียงนี้ราวกับมีสิ่งใดให้พึ่งพิง ในใจของเจียงซวีเฉินจึงอดเกิดความระแวดระวังขึ้นมาไม่ได้ สายตากวาดมองสิ่งปลูกสร้างปรักหักพังบนไหล่เขาพลางชะลอความเร็วลงมาก

หลี่เหวยอีเอามือไพล่หลัง เอ่ยด้วยน้ำเสียงเหยียดหยาม "มีเพียงเจ้าคนเดียวที่ไล่ตามมารนหาที่ตาย ไฉนข้าต้องหนีด้วยเล่า?"