ตอนที่ 105 เป็นผู้นำกลุ่มนิรนามผู้นั้น

แน่นอนว่าในบรรดาคนเหล่านี้ สีหน้าของบางคนก็ปิดบังความคิดไม่อยู่ ชัดเจนว่ากำลังคิดทำนอง "จะไปแล้วเหรอ? โธ่เอ๊ย ยังแข่งไม่สะใจเลย!" หรือ "คงไม่ใช่ว่าคิดว่าตัวเองแพ้แน่ ๆ รอบต่อไปเลยไม่กล้าอยู่ต่อหรอกนะ?" หรือ "จะไปก็ไปสิ ยังต้องเอิกเกริกขนาดนี้อีก..." เป็นต้น

ลู่ซือเจ๋อกับฉู่เหยี่ยนสบตากัน ทั้งคู่เบะปากพร้อมกันไปคนละข้างแล้วยิ้มให้อย่างรู้ใจ

กัวซืออี้เดินขึ้นหน้าไป บอกลา TAIK ด้วยภาษาประเทศกระบองที่เพิ่งเรียนมาแบบกระท่อนกระแท่น