ตอนที่ 367 ห้วงเวลาคู่ขนาน

โจวอีหนิงที่เคยได้รับการเยียวยาจิตใจจากเพลง "ไห่ตี่ (ก้นทะเล)" ย่อมเข้าใจเนื้อเพลงท่อนนี้ได้ลึกซึ้งยิ่งกว่าใคร

เธอทอดสายตามองชายหนุ่มบนเวทีผ่านม่านน้ำตา ร้องไห้สะอึกสะอื้นจนแทบไม่อาจเปล่งเสียง ทว่าครานี้ไม่ใช่ความเจ็บปวดหรือเสียใจ แต่เป็นความตื้นตันที่สัมผัสได้ว่ามีคนคอยประคองอยู่เบื้องหลัง เป็นความสะเทือนใจอันยิ่งใหญ่ยามได้เห็นดวงตะวันท่ามกลางความมืดมิด

[ให้ตายสิ ฉันก็ไม่ได้อกหักสักหน่อย ทำไมถึงร้องไห้หนักขนาดนี้นะ]