ตอนที่ 394 ผู้สืบทอดมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม

เมื่อเจียงเป่ยเซิงพาหลินเหนียนจวินควบม้าวนกลับมาหนึ่งรอบเล็กๆ หลินเหนียนจวินก็เริ่มเบ้หน้าอ้าปากค้าง เอ่ยถามเสียงเบา "พี่เป่ย ทำไมตรงนี้ของผมมันเจ็บแปลบๆ ล่ะครับ"

เจียงเป่ยเซิงปรายตามอง "ปกติ กลับไปทายาก็หาย"

ถ้าไม่ใช่เพราะเขาคอยคุมความเร็วไว้ หลินเหนียนจวินคงได้นั่งวีลแชร์ไปอีกคนแล้ว