ตอนที่ 115 ไม่ละอายต่อใจ!

พ่อเฒ่าซุนถือเป็นผู้อาวุโสรุ่นแรกนับตั้งแต่เฮ่ออวิ๋นเริ่มหาเงิน ตอนนั้นเฮ่ออวิ๋นหาคนที่เหมาะสมมาเปิดร้านไม่ได้ สุดท้ายก็ได้พ่อเฒ่าซุนตอบตกลงช่วยเฮ่ออวิ๋นขายกุ้งก้ามกราม ต่อมาแม้พ่อเฒ่าซุนจะไม่เคยได้เลื่อนตำแหน่ง แต่เขากลับช่วยเฮ่ออวิ๋นดูแลกิจการร้านสาขาแรกของเครือร้านหอยดูดซื่อหม่าโถวอย่างขยันขันแข็งและทุ่มเทสุดใจ

เพื่อเป็นการตอบแทนเขา นอกจากเงินเดือนที่จ่ายให้ในแต่ละปีแล้ว เฮ่ออวิ๋นยังให้เงินโบนัสพิเศษแก่พ่อเฒ่าซุนอีกห้าหมื่นหยวน ทว่าทุกครั้งอีกฝ่ายมักจะปฏิเสธไม่ยอมรับ เฮ่ออวิ๋นจึงไปเปิดบัญชีธนาคารให้โดยเฉพาะ แล้วฝากเงินเก็บสะสมไว้ให้เขา

ตอนนี้อายุอานามของเขาก็มากแล้ว เรี่ยวแรงก็ถดถอยลงไป เฮ่ออวิ๋นจึงตั้งใจบอกให้เขาไม่ต้องคอยดูแลเรื่องจิปาถะในร้านอีก แต่เงินเดือนก็ยังคงจ่ายให้เขาทุกเดือนเหมือนเดิม