ตอนที่ 129 เขาเป็นแฟนฉัน!

บนลู่วิ่งกากตะกอนถ่านหินของสนามกีฬากลางแจ้งในโรงเรียน มีเกล็ดน้ำค้างแข็งบาง ๆ เคลือบคลุมอยู่ น้ำค้างยามเช้าทอดตัวเหนือผืนหญ้า ส่องประกายแวววาวระยิบระยับล้อไปกับแสงตะวันแรกของวันที่กำลังค่อย ๆ โผล่พ้นขอบฟ้า

เวลานี้ บนลู่วิ่งนั้นมีร่างบอบบางน่าทะนุถนอมร่างหนึ่งกำลังก้าววิ่งเหยาะ ๆ ไปข้างหน้า เห็นได้ว่าเธอสวมชุดวอร์มผ้าบาง ที่คอยังพาดผ้าขนหนูเอาไว้ เสียงหอบหายใจดังแผ่ว ฝีเท้าทั้งหนักและเชื่องช้ามาก

"เฝิงฝูเตี๋ยเหรอ? ทำไมเธอถึงตื่นเช้าขนาดนี้ได้ล่ะ? แถมยังมาวิ่งที่สนามอีกเนี่ยนะ?" เฮ่ออวิ๋นยืนมองเฝิงฝูเตี๋ยที่กำลังวิ่งอยู่กลางลานจากระยะไกลพลางพึมพำกับตัวเอง