ตอนที่ 234 จบการศึกษาแล้ว (ตอนจบ)

ตอนนี้ถานหย่าหน้าแดงก่ำ ก้มหน้าลงไม่กล้าสบตาเฮ่ออวิ๋น ในใจก็พร่ำบ่นไม่หยุด "หมอนี่... ก็ไม่รู้ว่า...!"

ทว่าในตอนที่ถานหย่ากำลังเหนียมอายคิดฟุ้งซ่านอยู่นั้น เฮ่ออวิ๋นกลับค่อย ๆ ดึงเธอเข้ามากอดไว้ในอ้อมอก แขนทั้งสองข้างโอบรอบท้ายทอยของเธอ สัมผัสได้ถึงความนุ่มนิ่มทั้งสองก้อนที่แนบชิดหน้าอก ปลายจมูกสูดกลิ่นหอมชวนหลงใหลจากเส้นผม ในหัวของเขาก็พลันเตลิดเปิดเปิงไปไกล

"เฮ่ออวิ๋น ปล่อยฉันนะ!" ถานหย่ายิ่งเขินอายขึ้นไปอีก เธอพยายามดิ้นขัดขืนอยู่บ้าง แต่ก็พบว่าเฮ่ออวิ๋นไม่ยอมปล่อยมือเลยแม้แต่น้อย