บทที่ 1007 แตงโม

ผู้อยู่อาศัยในลานบ้านรวม ไม่ว่าบ้านของตัวเองจะมีพื้นที่ขนาดใหญ่หรือเล็กแค่ไหน โดยทั่วไปแล้วหน้าประตูบ้านมักจะมีการต่อเติมห้องครัวเล็กๆ ไว้สำหรับทำอาหารและเก็บของจุกจิก

ในสถานการณ์ที่พื้นที่ว่างหน้าบ้านของแต่ละครอบครัวถูกอนุโลมให้เป็นพื้นที่ส่วนบุคคล ขนาดของห้องครัวก็จะขึ้นอยู่กับขนาดพื้นที่ของตัวบ้าน ทุกคนต่างก็รู้มารยาทดี ไม่มีใครล้ำเส้นไปสร้างห้องครัวในพื้นที่ส่วนตัวของเพื่อนบ้าน แน่นอนว่าหากสองครอบครัวที่อยู่ติดกันมีความสัมพันธ์อันดีต่อกัน หรือเป็นญาติพี่น้องกันอยู่แล้ว ทั้งสองบ้านก็อาจจะใช้ห้องครัวร่วมกัน แบบนี้พื้นที่ว่างหน้าบ้านที่ประหยัดได้ก็จะสามารถนำไปใช้ประโยชน์อย่างอื่นได้ เช่น สร้างห้องเล็กๆ ไว้ให้คนอยู่ หรือสร้างเป็นห้องเก็บถ่าน ห้องเก็บของจุกจิก ยังไงซะก็แทบจะไม่มีการปล่อยให้พื้นที่ว่างเปล่าประโยชน์

ยุคสมัยนี้พื้นที่อยู่อาศัยเฉลี่ยต่อหัวในเมืองหลวงนั้นมีขนาดเล็กมาก โดยเฉพาะสภาพความเป็นอยู่ในลานบ้านรวมยิ่งสาหัส ชาวบ้านตาดำๆ ต่างก็พยายามคิดหาสารพัดวิธีเพื่อให้ตัวเองมีพื้นที่เพิ่มขึ้นมาอีกสักตารางเมตรสองตารางเมตร บ้านของจางเซินมีพื้นที่ไม่ใหญ่นัก มีห้องเพียงแค่ห้องเดียว ในห้องครัวเล็กๆ หน้าบ้านหลังจากที่กองเก็บของจุกจิกอย่างพวกถ่านอัดก้อนเข้าไปแล้ว พื้นที่สำหรับให้คนขยับเขยื้อนหมุนตัวก็ยิ่งเล็กจนน่าสงสาร

คืนนี้ที่บ้านมีเลี้ยงแขก สองสามีภรรยาครอบครัวจางเซินกำลังเตรียมตัวสำหรับการต้อนรับในตอนเย็น สองสามีภรรยาคนหนึ่งอยู่ในครัวหั่นผัก อีกคนหนึ่งนั่งบนเก้าอี้พับตัวเล็กอยู่หน้าประตูครัวกำลังเด็ดถั่วแขก

"พ่อจ๋า"