บทที่ 1023 สองพี่น้อง

ผิวน้ำทอประกายระยิบระยับ ไม้พายตีผืนน้ำ เรือไม้สองลำแล่นไปบนผืนน้ำ

"ตรงนี้แหละโหวซาน ไม่ต้องพายแล้ว"

หลี่เซี่ยงตงบอกให้โหวซานหยุดพาย ให้เขาทำท่าพายเรือค้างไว้ ส่วนตัวเองก็พายเรือหามุมเหมาะๆ แล้วเริ่มถ่ายรูป

หลี่เสี่ยวจู๋ที่ดูเรื่องสนุกอยู่รู้สึกว่าน่าสนใจ เลยร้องตะโกนออกมาเสียงดัง โจวอวี้ฉินรีบเอามือปิดปากเธอไว้ เธอเบือนหน้าหนีด้วยความขัดใจ สายตาก็เหลือบไปเห็นหลี่เสี่ยวไห่กำลังเกาะขอบเรือ เอามือจุ่มลงไปตีน้ำเล่น

หลี่เสี่ยวจู๋ก็อยากเล่นน้ำเหมือนกัน แต่เพราะอายุยังน้อย พอขึ้นเรือมา โจวอวี้ฉินก็กอดเธอไว้ในอ้อมแขนไม่ยอมปล่อย