บทที่ 1050 พ่อโจวผู้ที่สายตาเอาแต่มองบน

"ไม่กินไม่กิน~"

หลี่เสี่ยวจู๋ส่ายหัวดุ๊กดิ๊กราวกับป๋องแป๋ง "กินแปดเก้า~"

หลี่เซี่ยงตงช่วยแก้คำผิดให้ "ไม่ใช่แปดเก้าฮะ นกเขาชวาต่างหาก พ่อยังไม่ได้ทำเลยลูก รอทำเสร็จแล้วค่อยให้กินนะฮะ ตอนนี้ลูกพาน้องกลับไปกินส้มในห้องก่อนนะ"

"อื้อๆ~" หลี่เสี่ยวจู๋พยักหน้ารับ ยกแขนขึ้นโบกไปมา "หนูเป็นเด็กดี~ หนูไปแย้วนะ~"

"รีบไปเลยฮะตัวแสบ" หลี่เซี่ยงตงหัวเราะพลางไล่ หลี่เสี่ยวจู๋เดินอ้อยอิ่งออกจากห้องซักล้างอย่างแสนเสียดาย ก่อนจะไปจูงมือจางเมียวเมียวที่ยืนรออยู่หน้าประตูเดินกลับไปด้วยกัน