บทที่ 1076 รำลึกความหลัง

"เริ่มลงมือกันเลยไหมฮะ?" หลี่เซี่ยงตงส่งสัญญาณ เป็นคนแรกที่หยิบพลั่วออกมาจากกระบะหลังรถสามล้อ ตอนที่มาพวกเขาเตรียมเครื่องมือกวาดหิมะมาพร้อมสรรพ

ลุงซุนก็ไม่ได้อยู่เฉย รีบเอาอิฐกับแผ่นไม้ไปวางรองตรงบันไดหน้าประตู เตรียมการเสร็จก็ไปถอดธรณีประตูออก รถเปล่าๆ ยังพอช่วยกันยกข้ามธรณีประตูเข้ามาได้ แต่ถ้ารถสามล้อบรรทุกหิมะเต็มคันรถ จะเข็นออกไปก็ต้องถอดธรณีประตูออกก่อน ไม่อย่างนั้นยกไม่ไหวแน่ๆ

ลุงซุนเพิ่งจะเอาธรณีประตูไปพิงไว้หลังประตูบานใหญ่ จางเซินก็เข็นรถสามล้อที่เต็มไปด้วยหิมะมาถึงพอดี "ลุงซุน จะให้เอาหิมะไปทิ้งตรงไหนครับ?"

"ที่ทะเลสาบซื่อชาไห่ข้างๆ นี่แหละ" "ได้เลยครับ ลุงหลบหน่อยนะครับ"

รถสามล้อเข็นออกจากลานบ้าน ระยะทางไม่ไกล ไม่นานก็มาจอดอยู่ที่ริมทะเลสาบซื่อชาไห่ รถสามล้อคันนี้คือเครื่องมือทำมาหากิน เลี้ยงปากเลี้ยงท้องของครอบครัวจางเซิน ปากท้องของคนสี่คนในบ้านฝากไว้กับรถคันนี้คันเดียว