บทที่ 1111 สวัสดีค่าคุณลุง

หลี่เซี่ยงตงพลิกหมวกหัวเสือในมือส่งไปตรงหน้าหลี่เสี่ยวจู๋

"ลูกลองจับดูเองสิฮะว่าเปียกหรือเปล่า?"

หลี่เสี่ยวจู๋ยื่นมือไปจับ รู้สึกชื้นแฉะไปหมด เลยเอามาเช็ดๆ กับเสื้อผ้า

พอเห็นเธอไม่ร้องโวยวายจะออกไปเตะลูกบอลยางกับพี่ชายแล้ว หลี่เซี่ยงตงก็หยิบผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดเหงื่อบนหน้าผากให้เธออย่างเบามือ

"ไปนั่งข้างคุณย่าทวดเลยฮะ รอให้เหงื่อในเสื้อแห้งสนิทเมื่อไหร่ ลูกถึงจะออกไปเล่นที่ลานบ้านได้นะฮะ"