บทที่ 1113 แบ่งกันกิน

"ลูกเก็บเงินไว้ได้เท่าไหร่ฮะ กี่เฟินเหรอฮะ?"

เมื่อกี้หลี่เซี่ยงตงฟังไม่ค่อยถนัดนัก จิตใจของเขาจดจ่ออยู่กับเด็กหญิงตัวน้อยสองคนข้างหน้าเพราะกลัวว่าพวกเธอจะวิ่งซนไปทั่ว เขาได้ยินแค่ว่าหลี่เสี่ยวไห่บอกว่าเก็บเงินไว้ได้แต่ไม่ได้ใส่ใจว่ามีอยู่เท่าไหร่

เพียงแต่หลี่เสี่ยวไห่ไม่อยากตอบคำถามนี้เพราะกลัวว่าเงินที่เก็บสะสมไว้จะถูกยึด

หลี่เสี่ยวโปที่อยู่ข้างๆ หัวเราะคิกคักพลางดึงแขนหลี่เสี่ยวไห่ให้วิ่งไปข้างหน้า

"อาสามครับ ผมกับเสี่ยวไห่กลับบ้านไปก่อนนะครับ เราสองคนจะไปเล่นบาสเกตบอลกันครับ"