บทที่ 1120 ของอร่อย

หลี่เซี่ยงตงจดจ่ออยู่กับแผงขายหยกเจไดต์ ส่วนโหวซานที่ไม่ถูกโฉลกกับหยกก็ดึงตัวอาเจ๋อไปเดินเล่นแถวๆ นั้นแทน

ในเมื่อที่นี่เป็นตลาดนัดขนาดเล็กสำหรับดอกไม้ นก ปลา และแมลง ย่อมไม่ขาดแผงขายพวกแมลงต่างๆ ไปได้

โหวซานเห็นแมลงที่มีรูปร่างหน้าตาแปลกประหลาดอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ก็ขมวดคิ้วพลางถอยหลังหนีโดยสัญชาตญาณ

แต่ถึงแม้ในใจจะกลัวแทบตาย เขาก็ยังยืนเกาะขอบแผงไม่ยอมไปไหน

นอกจากความรู้สึกขนลุกขนพองที่มีต่อแมลงตรงหน้าแล้ว เขายังมีความอยากรู้อยากเห็นอยู่บ้าง เพียงแต่เขาไม่ได้เข้าไปคุยกับพ่อค้าเจ้าของแผง แต่กลับใช้ปากที่อยู่ไม่สุขเริ่มบ่นพึมพำกับอาเจ๋อแทน