บทที่ 1134 สายตาทิ่มแทง

พอได้ยินหลี่เสี่ยวจู๋บ่นพึมพำอะไรสักอย่าง แม่หลี่ก็กลั้นหัวเราะ ยกมือขึ้นจิ้มหน้าผากเธอเบาๆ

"เนื้อเนื้ออะไรกันจ๊ะ ย่าเพิ่งเดินเข้าห้องมาก็ได้กลิ่นเนื้อคลุ้งไปหมดแล้ว หลานบอกย่ามาสิว่าเพิ่งกินเนื้อมาใช่ไหม กินไปแล้วยังจะมาบ่นหาอะไรอีก หลานควรจะสวดมนต์ขอพรให้ครอบครัวเราทุกคนแคล้วคลาดปลอดภัย ไร้โรคไร้ภัย ทุกสิ่งราบรื่นสมหวังถึงจะถูกนะ"

หลี่เสี่ยวเหมยยิ้มพลางหยิกแก้มยุ้ยของหลี่เสี่ยวจู๋ "ได้ยินที่คุณย่าพูดแล้วใช่ไหมจ๊ะ ตอนนี้น้องรู้หรือยังว่าควรขอพรอะไร"

หลี่เสี่ยวจู๋สะบัดมือหลี่เสี่ยวเหมยออก พยักหน้ารับ "หนูรู้แย้วค่า ปลอดภัย ราบรื่น กินเนื้อเนื้อค่า"

พูดจบเธอก็เอามือปิดปากหัวเราะเอิ๊กอ๊าก