บทที่ 1145 จับพยาธิ

"แหะแหะแหะ"

เสียงหัวเราะของหลี่เสี่ยวไห่ดังขึ้น หลี่เสี่ยวจู๋ที่หันหลังนั่งยองๆ ตั้งใจแทะกระดูกอยู่ หันไปเห็นพี่ชายเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าและจ้องมองตนเองอีกแล้ว

เธอลังเลอยู่หลายครั้ง ก่อนจะยื่นโครงเป็ดที่แทะไปแล้วครึ่งหนึ่งแถมยังมีน้ำลายติดอยู่ออกไป

"ให้พี่ชิมดู กินได้แค่คำเล็กๆ คำเดียวเท่านั้นนะค่า"

"น้องกินเองเถอะ พี่ไม่ดูน้องกินแล้ว"