บทที่ 1153 คืนความจริง

"ตงจื่อ นายรู้สึกทะแม่งๆ บ้างไหมฮะ ฉันว่าเรื่องนี้มันดูมีลับลมคมนัยชอบกลนะฮะ"

อาเจ๋อหยุดฝีเท้าแล้วโพล่งขึ้นมากะทันหัน หลี่เซี่ยงตงที่เพิ่งเดินกลับมาถึงหน้าประตูบ้านตัวเอง และกำลังจะก้าวเท้าขึ้นบันไดชะงักขา หันกลับไปมองเป็นเชิงให้อาเจ๋อพูดต่อ

"ตรรกะในคำพูดของโหวซานมันมีปัญหานะฮะ นายสังเกตไหมว่าตอนแรกเขาพยายามพูดจาอ้อมค้อมกับพวกเรา สุดท้ายจนปัญญาถึงได้ยอมบอกว่าแหจับปลาขาด ตงจื่อ นายลองคิดดูสิฮะ สมมติว่าแหจับปลานั่นเป็นของนาย แล้วฉันมาหานายเพื่อคุยเรื่องไปจับปลา นายก็ควรจะบอกมาตรงๆ เลยสิฮะว่าแหจับปลาขาด ไม่เห็นมีความจำเป็นต้องมาพูดจายืดยื้ออะไรเรื่องพรุ่งนี้จะไปบ้านพ่อตาเลย จริงไหมฮะ"

"จริงฮะ!"

พอเห็นว่าสีหน้าของหลี่เซี่ยงตงไม่ได้เปลี่ยนไปเลยสักนิด อาเจ๋อก็ถามอย่างสงสัย "นายอย่าเอาแต่ตอบว่าจริงสิฮะ นายลองบอกมาสิว่าตัวเองคิดยังไงฮะ นายไม่รู้สึกเลยเหรอฮะว่าเรื่องนี้มันมีปัญหา"