บทที่ 1162 สบายตัว

พ่อหลี่เป็นชาวบ้านธรรมดามานานกว่าห้าสิบปี นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนเรียกเขาว่าท่านผู้นำ

แม้แต่ในฝันตอนกลางคืน อย่างมากที่สุดเขาก็ฝันว่าตัวเองได้เลื่อนตำแหน่งเป็นหัวหน้าสถานีจำหน่ายถ่านหินเท่านั้นเอง

ท่านผู้นำ นี่เป็นสิ่งที่เขาไม่กล้าแม้แต่จะคิดในฝันจริงๆ

แต่พอกลายเป็นฝ่ายถูกเรียกแบบนี้กะทันหัน พอพ่อหลี่ตั้งสติได้ ในใจก็รู้สึกกระหยิ่มยิ้มย่องไม่น้อย โดยเฉพาะเมื่อเห็นท่าทางเอาจริงเอาจังของหลี่เสี่ยวจู๋ เขาก็ยิ่งขำจนแทบหยุดไม่ได้

เขาปรี่เข้าไปอุ้มหลี่เสี่ยวจู๋ขึ้นมาไว้ในอ้อมกอด พลางหัวเราะจนหน้าย่นเป็นรอยพับ