บทที่ 1174 เล่นไม่เล่น

หลังจากเรอออกมา หลี่เสี่ยวจู๋ก็รู้สึกว่าตัวเองยังสามารถกินต่อได้อีกสักสองสามคำ เธอรู้สึกดีใจเหมือนได้รับโชคสองชั้นอย่างไรอย่างนั้น

"พ่อจ๋า หนูจะกินเนื้อเนื้อค่า"

หลี่เสี่ยวจู๋ยื่นชามออกไป รอให้หลี่เซี่ยงตงคีบเนื้อแกะที่ลวกเสร็จแล้วมาใส่ชามให้

"ไม่ต้องคีบให้แกแล้วฮะ"

ตอนนั้นเองโจวอวี้ฉินก็เอ่ยปากขึ้น พร้อมกับยื่นมือไปดึงหลี่เสี่ยวจู๋มาไว้ข้างตัว