บทที่ 1182 ล้างเท้า

คนเราพออายุมากขึ้นก็มักจะขี้แยและอ่อนไหว อารมณ์แปรปรวนไปตามสิ่งเร้าภายนอกได้ง่าย

ย่าหลี่เห็นหลี่เสี่ยวจู๋ที่ยืนอยู่ตรงหน้าแสดงท่าที 'แข็งกร้าว' ในใจก็เกิดความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูก

"ได้จ้ะ วันหลังย่าจะเชื่อฟังนะ หลานรีบกลับไปกินเถอะจ้ะ ช้ากว่านี้กากหมูจะโดนพวกพี่ชายกินหมดเอาเสียก่อน"

หลี่เสี่ยวจู๋หันไปเห็นหลี่เสี่ยวโปและหลี่เสี่ยวไห่กำลังยื่นมือลงไปในชามไม่หยุด ก็รีบวิ่งแจ้นกลับไปทันที

กากหมูในชามเดิมทีก็มีไม่มากนัก ผ่านไปครู่เดียวก็หายไปเกือบครึ่ง หลี่เสี่ยวจู๋เห็นดังนั้นก็รู้สึกว่าตัวเองเสียเปรียบ จึงใช้มืออวบๆ ทั้งสองข้างจ้วงกินพร้อมกัน