บทที่ 1194 หนูอิ่มแล้ว!

เมื่อได้ยินเสียงร้องไห้ของหลี่เสี่ยวจู๋ ย่าทวดโจวก็เริ่มพินิจมองแม่หนูอ้วนตรงหน้าที่เรียกตนว่าย่าทวดอย่างละเอียด สุดท้ายก็ยังนึกไม่ออกว่าเป็นใคร ความสนใจจึงเบนไปที่หลี่เซี่ยงตงแทน

"ตงจื่อ ทำไมถึงมาได้ล่ะฮะ? วันนี้เกี่ยวหญ้าหมูเสร็จแล้วเหรอฮะ? วันหลังทำงานก็ระวังหน่อยนะฮะ เมื่อวันก่อนพ่อของหลานเพิ่งมาบอกย่าว่าหลานเอาของเสียไปเลี้ยงหมูในหมู่บ้านจนมันท้องเสีย เขาต้องชดใช้เงินให้หมู่บ้านตั้งหกหยวนแน่ะฮะ"

คำพูดของย่าทวดโจวทำเอาหลี่เซี่ยงตงหน้าร้อนผ่าว ดีที่เขาเพิ่งดื่มเหล้ามาใบหน้าจึงแดงระเรื่ออยู่แล้ว

"คุณย่าทวดฮะ นั่นมันเรื่องตั้งกี่ปีมาแล้วฮะ ท่านอย่าขุดขึ้นมาพูดอีกเลยฮะ"

ลุงใหญ่โจวที่เดินตามมาอดไม่ได้ที่จะหัวเราะขำ เขานั่งลงบนเตียงเตาผิงแล้วชี้ไปทางหลี่เสี่ยวจู๋ที่กำลังเช็ดน้ำตา