บทที่ 1212 ไม่มีใครยอมเสียเปรียบ

พริบตาเดียว

หลี่เซี่ยงตงก็ขึ้นรถไฟมุ่งหน้าสู่คุนหมิงอีกครั้ง เมื่อรถไฟเคลื่อนตัวออกจากสถานีเมืองหลวง เขาจัดการงานเสร็จและกลับมายังตู้พักผ่อน

พอเห็นโหวซานเอนตัวลงนอนบนเตียงแล้วหยิบหนังสือออกมาจากกระเป๋า เขาก็รู้สึกประหลาดใจกับภาพตรงหน้าเป็นอย่างยิ่ง

"เอาเรื่องนี่ฮะโหวซาน นายเริ่มจะตั้งใจเรียนจริงๆ แล้วสินะฮะ"

"พี่ตงฮะ พี่น่าจะเข้าใจดี เป็นผู้ชายที่มีครอบครัวแล้วมันไม่ง่ายเลยครับ"