บทที่ 1223 กาลเทศะ

ถั่วลิสงกับเมล็ดแตงโมถือเป็นของกินเล่นที่หาได้ยากในตอนนี้ อย่าว่าแต่เด็กๆ ที่ชอบกินเลย แม้แต่ผู้ใหญ่เองก็ยังเปรี้ยวปากอยากกิน

แต่ตลอดทั้งปีกลับได้กินไม่กี่ครั้ง วันธรรมดาอยากกินก็ไม่ได้กิน ทำได้แค่ตั้งตารอคอยให้ถึงช่วงเทศกาลตรุษจีนเท่านั้น

การที่หลี่เสี่ยวโปจะรู้ว่าโควตาปันส่วนมีจำนวนเท่าไหร่นั้นเป็นเรื่องปกติมาก การใช้ชีวิตในยุคเศรษฐกิจแบบวางแผน เด็กวัยเท่าเขาถ้าไม่รู้สิถึงจะแปลก

ลำพังแค่ของปันส่วนตามโควตา ถั่วลิสงกับเมล็ดแตงโมที่ซื้อกลับบ้านมาก็ไม่มีใครกล้ากินตามใจปากอยู่แล้ว จะมีก็แต่วันส่งท้ายปีเก่ากับวันขึ้นปีใหม่สองวันนี้เท่านั้นแหละถึงจะได้กินเยอะหน่อย

ก็มีแต่หลี่เซี่ยงตงนี่แหละที่ใจป้ำ ตั้งแต่เข้าฤดูหนาวมา บนเตาถ่านในเรือนหลักก็มีถั่วลิสงคั่ววางอยู่ไม่เคยขาดเลยสักวัน