บทที่ 1239 เปลือกหอยลาย

"คุณอาฮะ ฝีมือพู่กันของคุณอาเขียนได้สวยจริงๆ ฮะ ลายเส้นคมชัดพลิ้วไหว หนักแน่นมีพลัง ผมมองดูแล้วยังสัมผัสได้ถึงพลังแห่งความเที่ยงธรรมแฝงอยู่ด้วย ถ้าเอาตุ้ยเหลียนคู่นี้ไปติดที่หน้าประตูบ้านผมล่ะก็ ปีใหม่นี่ไม่ต้องจุดประทัดเลยฮะ ตัวเหนียนมาเห็นตัวหนังสือของคุณอาเข้า มันต้องรีบหันหลังวิ่งหนีหัวซุกหัวซุนแน่นอนฮะ"

ในห้องฝั่งตะวันออก หลี่เซี่ยงตงยืนอยู่หน้าโต๊ะหนังสือ รับตุ้ยเหลียนคู่หนึ่งที่พ่อซือเพิ่งเขียนเสร็จมาถือไว้ พลางเอ่ยปากเยินยอด้วยสีหน้าจริงจัง

"เจ้านี่นี่จริงๆ เลย"

รอยยิ้มบนใบหน้าของพ่อซือยังค่อนข้างสงวนท่าที แต่ในใจกลับเบิกบานเป็นที่สุด ราวกับหลี่เสี่ยวจู๋ที่เพิ่งได้กินกุ้งตัวใหญ่สมใจอยากเมื่อครู่นี้เลยฮะ

ไม่ว่าเขาจะเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยในอดีต หรือเป็นเจ้าหน้าที่รัฐในปัจจุบัน เขาก็ล้วนชื่นชอบคำว่า 'พลังแห่งความเที่ยงธรรม' ด้วยกันทั้งนั้นฮะ