บทที่ 1278 รถออกแล้วนะฮะ

"เดินทางปลอดภัยนะฮะ"

"วางใจเถอะฮะ ผมไม่ได้เพิ่งเคยเดินทางไกลครั้งแรกสักหน่อย ไปแล้วนะฮะ"

หลี่เซี่ยงตงโบกมือลาโจวอวี้ฉิน แล้วก้าวยาวๆ มุ่งหน้าไปยังสถานีรถไฟ

ตอนนี้เป็นเวลาบ่ายสามโมง อุณหภูมิยังค่อนข้างสูง หลี่เซี่ยงตงจึงพยายามเดินเลี่ยงไปตามแนวร่มไม้

ต้นยางริมถนนปลูกมาได้สองปีแล้ว ต้นยางพันธุ์นี้มีอัตราการรอดชีวิตสูงและเติบโตเร็ว ผ่านไปสองปีมันจึงไม่ใช่ต้นกล้าเล็กๆ เหมือนตอนแรกอีกต่อไป