บทที่ 1285 เหรียญทองแดง

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้นหลังจากกลับมาจากซีอาน หลี่เซี่ยงตงถูกปลุกด้วยเสียงนกและเสียงจั๊กจั่นที่ร้องระงมไม่หยุด

โจวอวี้ฉินซึ่งแต่งตัวเรียบร้อยแล้วเห็นเขาลืมตาขึ้นจึงถามว่า "ไม่นอนต่อแล้วเหรอฮะ?"

"ไม่แล้วฮะ"

หลี่เซี่ยงตงลุกขึ้นนั่งพลางบิดขี้เกียจหนึ่งที

"ไม่ต้องทำมื้อเช้าหรอกฮะ เช้านี้พวกเรากินปาท่องโก๋กับน้ำเต้าหู้กัน เดี๋ยวผมไปซื้อเองฮะ"