บทที่ 1327 สูงไป สูงไปฮะ

หลี่เซี่ยงตงยิ้มพลางยื่นมือไปหา "ไม่ต้องตื่นเต้นฮะ เซฟตี้ปิดอยู่ฮะ ส่งมาให้พี่เถอะ"

หวังจื้อฮุ่ยได้ยินดังนั้นก็รีบคืนปืนต้าเฮยซิงในมือให้เจ้าของเดิมทันทีฮะ เขากลับลงมานั่งที่โต๊ะ พอนึกถึงปากกระบอกปืนเมื่อครู่ก็อดไม่ได้ที่จะขนลุกซู่จนตัวสั่นไปทั้งร่าง

ในหัวที่กำลังสับสนวุ่นวายพลันนึกไปถึงครั้งแรกที่ตามหลี่เซี่ยงตงไปตลาดมืด ตลอดทางทั้งไปและกลับมือของหลี่เซี่ยงตงจะซุกอยู่ในกระเป๋าตลอดเวลา

ตอนนั้นเขายังนึกสงสัยไม่หาย ตอนนี้ถึงได้เข้าใจแจ่มแจ้งเสียทีฮะ และยังเข้าใจด้วยว่าทำไมหลี่เซี่ยงตงมาซีอานครั้งแรกถึงกล้าไปเดินตลาดมืดคนเดียว ไม่ใช่แค่เพราะใจกล้าอย่างเดียวหรอกฮะ แต่เป็นเพราะมีของที่ช่วยให้ใจถึงอยู่กับตัวนี่เอง

เอ๋?