บทที่ 1335 แขกในวันฝนพรำ

"สมน้ำหน้าค่า เห็นพ่อเปียกแล้วดีใจใหญ่เลยนะฮะ!"

หลี่เซี่ยงตงยกมือขึ้นปาดหยดน้ำฝนบนใบหน้า แล้วแกล้งเอาไปป้ายหน้าหลี่เสี่ยวจู๋ฮะ

"แหะๆๆ เย็นสบายม้ากเลยค่า"

หลี่เสี่ยวจู๋ไม่ได้รังเกียจเลยสักนิด เธอหัวเราะร่าพลางเอามือถูหน้าไปมา ก้นนั่งแหมะอยู่บนม้านั่งตัวเล็ก ยื่นหัวออกไปนอกชายคานิดหน่อยให้ลมพัดผ่านหน้าจนเคลิ้มสบายตาหยีฮะ

ฝนเริ่มตกหนักขึ้น ลมเริ่มสงบลง ข้างนอกเหลือเพียงเสียงฝนดังซ่าๆ