บทที่ 1357 ทาน ทาน ทาน

“หอมม้ากเลยค่า!”

หลี่เสี่ยวจู๋สองพี่น้อง และจางเหมียวเหมียวที่แวะมาเล่นด้วยกัน ยืนเฝ้าอยู่ที่หน้าประตูห้องครัวฮะ พลางสูดกลิ่นหอมที่ลอยออกมาจนน้ำลายสอ

“ก็หอมดีนะฮะ”

พี่สะใภ้รองหลี่ละประโยคหลังไว้ในใจฮะ นั่นคือเมนูนี้คงเอามาขายไม่ได้ เพราะเมื่อกี้เธอแวะไปดูมาแล้ว พบว่าเมี่ยนจินย่างเนี่ยค่อนข้างเปลืองน้ำมันและเครื่องปรุงม้ากมากเลยล่ะฮะ

“คือถ้าบ้านเราจะเปิดร้านอาหารจริง ๆ เมี่ยนจินย่างคงไม่ค่อยเหมาะเท่าไหร่ฮะ”