บทที่ 1367 ผิดไปแล้ว

“ซู่ววว~”

“ซู่ว!”

ได้ยินเสียงพ่อหลี่และพวกซดน้ำลายดังซู๊ดซ๊าดไม่หยุด หลี่เซี่ยงตงก็ขำจนตบอกตบอก

พี่รองหลี่กลืนน้ำลายลงคอ พลางขมวดคิ้วทำสีหน้าดูเจ็บปวดพิกล

“เจ้าสามฮะ พ่อก็ว่าแล้วทำไมหลานถึงไม่ทาน เจ้านี่มันเปรี้ยวเข็ดฟันเหมือนส้มเขียวหวานที่ยังไม่สุกเลยล่ะฮะ”