บทที่ 1369 เวลาผ่านไปไว

เวลาผ่านไปไวอย่างกับโกหกฮะ

หลี่เซี่ยงตงได้ออกเดินทางไปกับขบวนรถอีกครั้งแล้วฮะ ทันทีที่รถไฟเริ่มลดความเร็วลงก็เป็นสัญญาณว่ากำลังจะเข้าสู่ชานชาลาสถานีฮะ

อาซุนจิ้งหรีดหยิบกระเป๋าของตนขึ้นมาถือไว้ “ฉันไม่รอพวกหลานสองคนแล้วนะฮะ ฉันจะไปที่เรือนรับรองเจ้าเดิมที่เคยพัก หากที่นั่นไม่มีเตียงว่าง ฉันจะไปรอพวกหลานที่ปากซอยตรงจุดที่พวกเราเคยแลกเงินทองแดงกันนะฮะ พวกหลานจัดแจงเรื่องที่พักเสร็จแล้วก็รีบไปหาฉันแต่เช้าล่ะ”

พูดจบอาซุนจิ้งหรีดก็ลงจากรถ เดินกลืนหายไปกับฝูงชนบนชานชาลาในพริบตาเลยล่ะฮะ

หลี่เซี่ยงตงและหวังจื้อฮุ่ยช่วยกันจัดเก็บที่นอนฮะ พักรออยู่ในตู้พนักงานจนถึงเวลาเรียกรวมพลเช็กชื่อบนชานชาลา