บทที่ 1379 เต้าหู้

หลี่เสี่ยวจู๋ที่หิวโซจนอยากจะงับดวงอาทิตย์ ในที่สุดก็รอจนคุณแม่ยายแบกถุงกระสอบผลกระาลัดกลับมาถึงบ้านฮะ

เธอลื่นไถลลงจากกองข้าวโพด จังหวะเริ่มวิ่งเท้าดันไปเหยียบเข้ากับฝักข้าวโพดจนเซเกือบจะล้มฮะ โชคดีที่ปฏิกิริยาไวใช้สองมือยันพื้นไว้ได้ทัน

เธอลุกขึ้นยืนพลางปัดมือและก้น โดยไม่ได้ใส่ใจกับเหตุการณ์เล็กน้อยเมื่อครู่เลยสักนิด แล้วรีบวิ่งไปหยุดอยู่ข้างกายคุณแม่ยาย

“คุณยายค่า เหนื่อยไหมค่า?”

คุณแม่ยายวางถุงกระสอบลงพลางหอบหายใจ “เหนื่อยสิฮะ ทำงานมีใครไม่เหนื่อยบ้าง? เมื่อกี้ล้มหรือเปล่าฮะ? วันหลังอย่าซุ่มซ่ามแบบนี้อีกนะฮะ”