บทที่ 1387 ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น

“สิ่งที่ตนไม่ปรารถนา ก็อย่าได้หยิบยื่นให้แก่ผู้อื่นฮะ ลูกชอบเลียนแบบคำพูดคนอื่นไม่ใช่เหรอฮะ? จำประโยคนี้ที่พ่อพูดไว้ให้แม่นนะฮะ”

หลี่เซี่ยงตงปล่อยมือ แล้วเดินไปคุยเล่นกับปู่หลี่และย่าหลี่แทนฮะ

“สิ่งที่ตนไม่ปรารถนา ก็อย่าได้หยิบยื่นให้แก่ผู้อื่นฮะ จำประโยคนี้ไว้ให้ดี อย่าลืมเชียวล่ะ”

หลี่เสี่ยวไห่ถึงแม้จะไม่ค่อยเข้าใจความหมายม้ากนักนะฮะ แต่มันก็ไม่เป็นอุปสรรคในการที่เขาจะเดินมาพูดทวนซ้ำตามหลี่เซี่ยงตง เพื่อสั่งสอนน้องสาวตัวแสบฮะ

หลี่เสี่ยวจู๋กลืนซานจาในปากลงไปเรียบร้อยแล้ว รสเปรี้ยวเริ่มจางหายไปฮะ