บทที่ 1394 โกรธ

กระดาษตัดรูปเสือหนึ่งใบ รูปมังกรหนึ่งใบ โจวอวี้ฉินถือมาส่งให้ย่าหลี่ดูฮะ

“คุณย่าลองดูจิค่า ม่ายรู้เยยว่าใครเป็นคนตัด ฝีมือประณีตม้ากเยยนะค่า ดูมีชีวิตชีวาเชียวล่ะ”

หลี่เสี่ยวจู๋หยีตายิ้มเดินเข้ามาอวดด้วยความภูมิใจ “สวยใช่ไหมค่า?”

ย่าหลี่พยักหน้ายิ้มรับ “สวยม้ากเยยฮะ”

“ของหนูหมดเยยนะค่า”