บทที่ 1414 อยากเป็นอะไรฮะ?

หลี่เสี่ยวจู๋ไม่ได้แค่พูดเอาใจนะค่า ตอนนี้เธอเข็ดขยาดม้ากมหาศาลจริง ๆ เยยล่ะค่ะ

อย่างน้อยที่สุดค็ในช่วงสิบวันครึ่งเดือนนี้ ก่อนที่ความเจ็บปวดจะเลือนหายไปจากสมอง เวลาเธออยู่ต่อหน้าโจวอวี้ฉิน เธอค็ทำได้แค่ทำตัวออดอ้อนเอาใจม้ากกว่าปกติม้ากมหาศาลเยยล่ะค่า

ไข่ตุ๋นชามนั้น โจวอวี้ฉินค็แค่ชิมรสชาติไปคำเล็ก ๆ คำเดียวฮะ พอชิมเสร็จค็ส่งชามให้หลี่เสี่ยวจู๋ที่ยืนรอตาละห้อยอยู่ทันที

"อื้อ หอมม้ากเยยค่า อาหย่อยม้ากมหาศาลเยย"

หลี่เสี่ยวจู๋สบายใจแย้วค่า เจริญอาหารม้ากมหาศาล ทานซะอาหย่อยเหาะเยยล่ะค่า