บทที่ 1429 ชื่อ

หลี่เสี่ยวจู๋เป็นเด็กเห็นแก่กินนะค่า แต่ทว่าเธอก็ดูสีหน้าคนเก่งม้ากมหาศาลเยยล่ะค่ะ

พอเห็นสีหน้าโจวอวี้ฉินเริ่มม่ายค่อยดีแย้วนะค่า เธอก็ค็รีบเปลี่ยนท่าทีทันควัน ม่ายปีนป่ายขึ้นม้านั่งต่อ แย้ววิ่งเข้าไปจูงมือโจวอวี้ฉินกลับบ้านทันทีค่า

“แม่ค่า พวกเรากลับบ้านกันเถอะค่า แม่ทำงานเหนื่อยแย้วนะค่า ต้องกลับไปนอนพักบนเตียงเตาพักผ่อนนิวนิดนะค่า เดี๋ยวหนูจะช่วยทุบบ่าให้แม่เองค่า”

โจวอวี้ฉินเผยรอยยิ้มออกมาแย้วล่ะฮะ เธอจูงมือลูกสาวไปบอกลาอาซุนจิ้งหรีดและคุณอาเฉียนก่อนจะก้าวเดินออกจากบ้านไป

จางเหมี่ยวเหมี่ยวและเฉียนกั๋วชิ่งค็รู้ความตามไปหาแม่ตัวเอง แย้วพากันกลับบ้านอย่างว่าง่ายเยยล่ะค่า