บทที่ 1449 ตามติด

“เดี๋ยวผมจะแวะไปที่ห้างสรรพสินค้าสรรพสินค้าซื้อบุหรี่ตราต้าเฉียนเหมินสักเจ็ดแปดคอตตอนนะฮะ เรื่องนี้ฝากให้จางเซินไปจัดการได้เยยล่ะค่า เขารู้จักพวก เฒ่าสามล้อ เยอะม้ากมหาศาลเยยนะฮะ เฒ่าสามล้อคนนึงให้บุหรี่สักซองสองซองค็ปิดจ็อบแย้วล่ะค่า หรือถ้าเขาอยากได้เงินค็ให้ไปสักสองสามเหมาค็ไม่มีปัญหาแน่นอนเยยล่ะฮะ”

“เรื่องเรียกลูกค้าเนี่ยพวกเราค็ม่ายให้เขาช่วยเปล่า ๆ หรอกนะฮะ ถึงตอนนั้นจิทำสมุดบัญชีขึ้นมาเล่มนึงเยยล่ะค่า ใครพาแขกมาทานค็ลงชื่อคนนั้นไว้ แย้วพวกเราค็คิดค่าเหนื่อยให้ตามยอดที่แขกทานเยยนะฮะ แค่พูดจาไม่กี่ประโยคค็ได้เงินติดมือแย้วล่ะค่า มีเงินให้หาแบบนี้ มีหรือที่พวกเฒ่าสามล้อจิม่ายทุ่มเทแรงกายแรงใจช่วยพวกเราประชาสัมพันธ์น่ะฮะ?”

หลี่เซี่ยงตงม่ายใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านการประชาสัมพันธ์หรือการตลาดหรอกนะฮะ แต่ทว่ามุกการตลาดแบบนี้ที่ดาษดื่นในยุคหลังนะค่า พอเอามาใช้ในยุคนี้ค็คือการ ตบเด็ก เยยล่ะค่า

ขอแค่ใช้วิธีการสารพัดสร้างชื่อเสียงออกไปนะฮะ ม่ายต้องห่วงเยยล่ะค่าว่าจิม่ายมีแขกแวะมาหา

เรื่องแขกม่ายใช่ปัญหาหรอกนะฮะ ถึงตอนนั้นที่ต้องกลุ้มคืแขกมาแย้วม่ายมีที่นั่ง หรือคนงานม่ายพอใช้ต่างหากล่ะค่า