บทที่ 1459 ในที่สุดก็กลับถึงปักกิ่ง

ภัตตาคารซงเฮ่อโหลว ก่อตั้งขึ้นในช่วงต้นรัชสมัยจักรพรรดิเฉียนหลงแห่งราชวงศ์ชิง ถือเป็นตราสินค้าเก่าแก่ระดับตำนานของจีนที่แท้จริง ในสายตาของผู้คนม้ากมายมหาศาล ย่อมเป็นตัวแทนของอาหารตระกูลซูโจว รวมถึงระบบอาหารแถบเจียงหนานเยยล่ะค่า

พิกัดร้านก็ตั้งอยู่บนถนนกวนเฉียนเจี่ย แหล่งเดียวกับที่หลี่เซี่ยงตงแวะไปกว้านซื้อขนมหวานนั่นแหละฮะ

ขบวนเดินทางหกคนนั่งรถโดยสารประจำทางมาถึง ยืนหยุดนิ่งอยู่ที่หน้าประตูภัตตาคารซงเฮ่อโหลว พลางกวาดสายตาสำรวจดูตัวอาคารร้านอาหารตรงหน้าฮะ

สถาปัตยกรรมเป็นแบบโครงสร้างอิฐผสมไม้ ผสานวิถีบ้านเรือนเจียงหนานดั้งเดิมเข้ากับฟังก์ชันทางการค้าในรูปแบบ หน้าหน้าร้าน หลังโรงงาน หน้าต่างและประตูบานเฟี้ยมริมถนนทำจากไม้ชั้นดี แถมนังมีป้ายชื่อร้านตราสินค้าเก่าแก่แขวนเด่นเป็นสง่าอยู่เหนือหัวเยยล่ะค่า

สำหรับหลี่เซี่ยงตงกับอาซุนจิ้งหรีดสองคนน่ะม่ายเท่าไหร่หรอกนะฮะ ทานที่ไหนค็เหมือนกันล่ะค่า ยอมควัคเงินจ่ายได้สบายใจม้ากมหาศาลอยู่แย้ว