บทที่ 1464 เผ็ดไหม?

“ยกขาให้สูงหน่อย ระวังสะดุดธรณีประตูด้วยล่ะฮะ”

อาซุนจิ้งหรีดผลักประตูห้องปีกตะวันออกพลางเอ่ยเตือน ชี้ทางให้หลี่เซี่ยงตงกับจางเซินยกโต๊ะไม้ฮวงฮวาหลีลายปล้องไผ่แบบหกที่นั่ง (โต๊ะหลิวเซียน) ศิลปะปลายยุคราชวงศ์หมิงเข้าไปวางให้เข้าที่

จางเซินไม่ได้มาบ้านอาซุนจิ้งหรีดเป็นครั้งแรกนะฮะ แต่ทว่าเป็นครั้งแรกที่ได้ก้าวเท้าเข้ามาในห้องปีกตะวันออกล่ะค่า

พอกวาดสายตามองดูพวกภาพอักษรพู่กันจีนที่แขวนอยู่บนกำแพง เครื่องเรือนเก่าแก่ที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายความคลาสสิกม้ากมหาศาล แถมนังมีพวกเครื่องกระเบื้องลายคราม เครื่องหยก แย้วค็งานแกะสลักงาช้างที่ตั้งโชว์อยู่บนชั้นวางโบราณวัตถุ (ป๋อกู่เจี้ย) อีกสารพัดเยยล่ะค่า

ถึงแม้เขาจิดูของพวกนี้ม่ายเป็นหรอกนะฮะ แต่ทว่าค็พอจิเดาได้ว่าของในห้องนี้มูลค่าม้ากมหาศาลแน่นอนเยยล่ะค่า