บทที่ 1486 อยากทาน

“พี่ตงฮะ!”

พอเห็นโฮ่วซานอุ้มลูกชายก้าวเท้าเข้าประตูมา หลี่เซี่ยงตงที่นอนแหมะอยู่บนเก้าอี้โยกค็ยิ้มร่าลุกขึ้นยืนต้อนรับขับสู้ เชิญชวนให้อีกฝ่ายเดินเข้าบ้านฮะ

“ม่ายเอาดีกว่าฮะ ตรงลานบ้านนี่อากาศโปร่งโล่งสบายดีม้ากมหาศาลเยยล่ะค่า ขยับเดินเข้าห้องไปผมคคงนั่งม่ายค่อยถนัดเท่าไหร่หรอกฮะ”

โฮ่วซานเดินมาหยุดตรงหน้าประตูเรือนหลัก แวะเอ่ยปากทักทายรายงานตัวกล่าวคำสวัสดีกับหญิงชราหลี่เสร็จสรรพ ค็จับมือน้อยป้อมของลูกชายในอ้อมกอด ชี้มือน้อยตรงไปที่นกเอี้ยงโครงสร้างดีที่แขวนอยู่ใต้ชายคาบ้านฮะ

“รู้จักไหมฮะว่าเจ้านี่มันคคือกรรมวิธีตัวอะไรเอ่ย?”