บทที่ 1523 ร้อยคะแนนเต็ม

โจวอวี้ฉินเบิกตากว้าง “นี่หนูจงใจแกล้งแม่ใช่ไหม?”

“แฮะ แฮะ แฮะ”

ฉายาเด็กเจ้าปัญญาของหลี่เสี่ยวจู๋ไม่ได้มาเพราะโชคช่วย เมื่อครู่เธอเห็นว่าโจวอวี้ฉินกำลังจะโกรธ จึงจงใจแกล้งทำเป็นเฉไฉเปลี่ยนเรื่องคุยเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ

“พวกแม่ลูกคุยกันไปเถอะ พ่อไปล่ะ”

หลี่เซี่ยงตงหยิบเสื้อผ้าเปื้อนโคลน หมวก และรองเท้าที่ถอดออก หันหลังเดินออกจากห้องไป