บทที่ 1525 ยาเก้าชีพจรคืนวิญญาณ

“ดูถูกกันนี่นา ดูถูกคนกันชัดๆ!”

หลี่เสี่ยวเทารู้สึกไม่พอใจอย่างมาก หลังจากตะโกนโวยวายไปสองสามประโยคแล้วเห็นว่าไม่มีใครสนใจเขาก็เงียบเสียงลงอย่างหมดอารมณ์ ก่อนจะคว้าถั่วลิสงคั่วมากำหนึ่งแล้วหาเก้าอี้ตัวเล็กนั่งลง

สาเหตุที่คนในห้องไม่มีใครอยากคุยกับเขานั้น ส่วนใหญ่เป็นเพราะคะแนนการเรียนของเขาอยู่อันดับรั้งท้ายในบรรดาพี่น้องทุกคน ซึ่งเรื่องนี้จะไปโทษคนอื่นก็ไม่ได้

“เสี่ยวไห่ ที่น้องพูดเมื่อกี้เรื่องสอบได้ร้อยคะแนนเต็มแล้วจะได้ไปกินเป็ดปักกิ่งน่ะ มันหมายความว่ายังไงเหรอ?”

หลี่เสี่ยวเทาแกะถั่วลิสงพลางเอ่ยถามหลี่เสี่ยวไห่ที่กำลังอ่านหนังสือนิทาน