บทที่ 1527 ให้ตายสิ

หลี่เสี่ยวไห่กวาดพื้นอย่างละเอียดถี่ถ้วน เมื่อกวาดไปถึงบริเวณตุ่มน้ำใบใหญ่กลางลานบ้าน เขาได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวจากด้านหลัง จึงหันกลับไปดูเห็นว่าเป็นหลี่เซี่ยงตงที่เพิ่งกลับมาจากห้องน้ำรวม จึงรีบทักทายเสียงดัง

“พ่อครับ”

“อืม ทำได้ดีมาก รู้ความดีนี่”

หลี่เซี่ยงตงพยักหน้า รู้สึกพึงพอใจมากที่ลูกชายรู้จักช่วยน้องสาวทำงาน “พื้นก็กวาดได้สะอาดดี”

เมื่อได้ยินคำชม หลี่เสี่ยวไห่ก็รู้สึกสดชื่นราวกับได้กินไอศกรีมในวันอากาศร้อน หรือได้มุดเข้าใต้ผ้าห่มอุ่นๆ ในหน้าหนาว ความรู้สึกมันซ่านไปตั้งแต่ปลายผมจรดปลายนิ้วเท้า เขาเร่งจังหวะการกวาดไม้กวาดในมือจนเร็วขึ้น และในไม่ช้าก็กวาดลานบ้านจนสะอาดเอี่ยม