บทที่ 1535 เก็บไว้

“นี่ลูกเป็นคนพูดเองนะ”

โจวอวี้ฉินก้มตัวลง กดตัวหลี่เสี่ยวจู๋ที่อาสาเข้ามาให้ตีถึงที่ แล้วเอื้อมมือไปดึงกางเกงนวมของเธอลง

“โอ๊ย แม่คะ แม่จะตีหนูจริงๆ เหรอคะเนี่ย?”

หลี่เสี่ยวจู๋เริ่มลนลาน เธอรีบบิดตัวดิ้นหนี

เธอแค่ต้องการช่วยหลี่เซี่ยงตง แต่เธอคิดว่ามีทั้งคุณปู่หลี่ คุณย่าหลี่ คุณพ่อหลี่ คุณแม่หลี่ รวมถึงพี่ๆ อย่างหลี่เสี่ยวเจียงอยู่กันครบแบบนี้ แค่แสดงท่าทางปกป้องออกมา โจวอวี้ฉินก็น่าจะไม่กล้าลงมือหรอก