บทที่ 1538 คราวหน้าจะระวัง

“หึหึ”

พี่รองหลี่อดหัวเราะออกมาไม่ได้

เมื่อมองดูหลี่เสี่ยวจู๋ที่เอาแต่โอ้อวดเขาไม่หยุด ความทรงจำในหัวของพี่รองหลี่ก็ย้อนกลับไปถึงเศษเสี้ยวความทรงจำเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน

เมื่อนึกย้อนจบ เขามองหลี่เสี่ยวจู๋ที่อยู่ตรงหน้าอีกครั้ง เธอช่างเหมือนหลี่เซี่ยงตงถอดแบบออกมาไม่มีผิดเพี้ยน

“พี่รองคะ พี่ขำอะไร? ที่หนูพูดไม่ถูกเหรอคะ?”