บทที่ 1544 เพื่อนบ้าน

หลี่เสี่ยวจู๋หัวเราะจนตัวงอ

เมื่อเห็นปฏิกิริยาของหลี่เสี่ยวไห่ที่กินรากโสมเข้าไป เธอก็ไม่มีความรู้สึกละอายใจหรือโกรธเคืองแม้แต่น้อยหลังจากที่โดนแย่งโสมไป มีแต่ความดีใจจนกระโดดโลดเต้นอยู่ที่เดิม!

“ขมจริงๆ”

หลี่เสี่ยวไห่คายรากโสมที่เคี้ยวจนเละออกมา รีบเดินไปที่หน้าเตาถ่านเพื่อปอกถั่วลิสงคั่วกิน เพื่อลดความขมปร่าในปาก

“โสมเป็นยาจีนจะไม่ให้ขมได้ยังไงล่ะ”