บทที่ 1549 ถึงเซี่ยงไฮ้

โฮ่วซานก็แค่บ่นไปเรื่อยตามนิสัย ถ้าจะให้ย้ายไปวิ่งสายอื่นจริงๆ เขาไม่มีทางตกลงแน่นอน

หลี่เซี่ยงตงรู้ทันนิสัยเขาดี รู้ว่าเจ้าหมอนี่เป็นพวกเก่งแต่ปาก พอทำงานเหนื่อยกลับมาก็ขี้เกียจจะต่อปากต่อคำด้วย จึงบอกให้อีกฝ่ายหุบปากไป

“บนตู้โดยสารคนแน่นไหม?”

อาเจ๋อโผล่หน้ามาที่ประตูห้องพัก เดินยิ้มเข้ามาแล้วนั่งลงพร้อมกับหยิบเมล็ดทานตะวันออกมาสองกำมือ

หลี่เซี่ยงตงรับเมล็ดทานตะวันมา “พักผ่อนอยู่เหรอ?”