บทที่ 1559 จะไปหาใคร?

หลี่เซี่ยงตงมองดูลูกสาวที่ถือกระติกน้ำร้อนยืนอยู่ตรงหน้าเขา ใบหน้าของเธอยังคงฉายแววเป็นห่วงจนเขาทำตัวไม่ถูก ได้แต่หัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ได้

“ลูกปลอบใจคนเก่งจังเลย แต่พ่อไม่เป็นไรหรอก น้ำในแก้วของพ่อยังเหลืออยู่เลย” หลี่เสี่ยวจู๋ชูกระติกน้ำร้อนขึ้นสูง “รินเพิ่มให้หน่อยค่ะ” หลี่เซี่ยงตงยังคงปฏิเสธ “ไม่เอาล่ะ ถ้าเยอะไปพ่อก็ดื่มไม่หมด”

“เร็วเข้าค่ะ พ่อจ๋า หนูเริ่มถือไม่ไหวแล้วนะ”

หลี่เสี่ยวจู๋ยืนกรานที่จะรินน้ำร้อนใส่แก้วให้จนเต็มจนได้ พอเห็นแบบนั้นเธอก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาก ก่อนจะนำกระติกน้ำร้อนกลับไปวางที่ห้องโถงอย่างอารมณ์ดี แล้ววิ่งกลับไปเล่นของเล่นบนเตียงเตาอุ่นต่อ

“นี่คืออะไรเหรอคะ?”